Gandur (toverstaf)

   

 

Terug

  Gandur, IJslands voor "toverstaf", kwam nadat wij Fjra reeds twee jaar in ons bezit hadden. Ik had het gevoel dat Fjra wat miste. Een soortgenootje bijvoorbeeld. Het zijn tenslotte roedeldieren. Ik moest natuurlijk wel Jos overtuigen dat dat nodig was, maar joepie, dat werd alleen maar makkelijker toen ik ons paard (Kasmir) voor de meiden had aangeschaft. Ik had zelf al veel eerder de drang er een hondje bij te nemen, maar omdat Fjra nog zo jong was, kwam dat er niet van. Het was ons ook afgeraden hoor, zo snel al. 

    Omdat de eerste hond bij Ingeborg vandaan kwam, ben ik gaan kijken op de site van haar. Ik wilde weten of er nog een nestje aan zat te komen. Nou alsof het zo moest zijn hoor. Ik nam contact op en toen bleek dat er net een nestje was geboren. Alleen mijn wens voor een teefje was snel vervlogen toen bleek dat er alleen nog een reutje niet vergeven was. Maar omdat Fjra geholpen was moest dat geen probleem worden en dus de afspraken gemaakt.

Nadat we hadden afgesproken en we het nest hadden gezien waren we helemaal weg van Gandur. Hij was een exacte kopie van Fjra en groot was dan ook de mededeling dat na de test bleek dat hij perfect bij ons zou passen. 

PUPPIETEST 

Uit de test kwam naar voren dat hij passief vriendelijk was (sociaal zonder te enthousiast en zonder te opdringerig). Hij bleek de neiging te hebben zich aan n baas te hechten, anders dan een allemansvriend te zijn. Hij zou gebaad zijn bij een eigenaar met ervaring voor het ras. Het rapport vermeld daarover dat Gandur het meest gebaad is bij een eigenaar met kennis van hondengedrag om niet gefrustreerd en onbegrepen gevoelt te worden. Hij toont erg veel werklust en is gevoelig voor juist gebruik van stemcorrectie.

                                                                         

 Tja wat moet ik daar nu nog meer over over vertellen. Nou het is een boef zonder een greintje agressie. Jaaaa, naar zijn zus toe kan hij aanpakken, maar verder is hij alleen maar lief en een tikkeltje ondeugend. Hij is graag op zichzelf net als Fjra, en ook hier is het zo dat we de kids daar tot op vandaag op corrigeren. De honden roep je naar je toe als je ze wilt aaien en je gaat niet zelf naar ze toe. Willen ze graag komen, dan merk je dat vanzelf. Hou ze niet tegen als ze weg willen lopen, maar stimuleer ze met bijvoorbeeld een balletje. Je zult zien dat ze je dan steeds leuker gaan vinden.

Wat ook leuk is bij beide honden, is dat ze je begroeten door hun tandjes te tonen. Zeg maar een soort lachen. Verder vinden ze je oren erg lekker en die likken ze dan ook aan de achterzijde bij je oorlel helemaal schoon. Maar ook hierbij is de regel, dat aaien, begroeten prima, maar dan weer orde van de dag en niet blijven betuttelen. Ja, we hebben het erg getroffen met die twee.